Eise de Ekster (gedicht)

jannewaris 16, 2021 09:45

Foto: pixabay.com

Eise de Ekster
leit op de bank, de poatsjes omheech.
Juster hat er te rinnen west.
25 kilometer en dat wie tige dreech.

Fan tefoaren seach er it hielendal sitten,
mar nei 15 kilometer hat er it witten.
Allegear blierren en de spieren diene him sear,
Eise gûlde deroer en sei: “ik wol net mear”.

Hy kaam telâne by de massaasjewein,
en dêr hat er lekker efkes lein.
Hy wie wer sa linich en optein,
dat hy hat de lêste kilometers ek noch ôflein.

Thús ûnder de hite dûs en nei in gleske wyn,
kakte Eise lykwols hielendal yn.
Hy gie op bêd en yn syn dreamen,
rûn er safolle kilometers, net op te neamen.

Mar de oare moarns, it is gjin leagen,
hie Eise lêst fan syn ekstereagen.

Folkje Koster

jannewaris 16, 2021 09:45
Skriuw in reaksje

Gjin opmerkingen

Noch gjin opmerkings

Der binne noch gjin opmerkingen, mar jo kinne de earste wêze

Skriuw in reaksje
Sjoch opmerkingen

Skriuw in reaksje

Jo mailadres wurdt net sichtber foar oare besikers fan dit webstee.
As der in stjerke by in hokje stiet, moatte jo dêr wat ynfiere.*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.