Lang om let (gedicht)

jannewaris 25, 2020 09:30

Lang om let

Foto: pixabay.com

Lang om let, wie it einlings safier.
It is tiid, it sinniget my net mar moat it litte.
It is tiid, dizz’ mem mocht graach by dy sitte.
It is tiid, silst my dochs net sa gau ferjitte.

Oates en toates moat ik noch altyd gûle.
Wit it noch, mem en soan ús ûnbrekb’re bân.
Wit it noch, sa ‘n lyts jonkje struts my oer de hân.
Wit it noch, mar trije jier, en al sa ’n goed ferstân.

Skrink en skrank dat is no myn deistich libben.
Ik lit it, winskje dy it bêste mei dyn wiif.
Ik lit it, ’k mei har net, sy is sa kâld en stiif.
Ik lit it, it hert berst my út it liif.

Om hûs en hear ik kin it nearne net mear fine.
Muoisum,sliepe.. it kin net, it wurdt mar letter.
Muoisum, ik hear de stimmen al wit ’k better.
Muoisum, ik lit mysels sakje yn ’t kâlde wetter.

Sander, Oerterp

jannewaris 25, 2020 09:30
Skriuw in reaksje

Gjin opmerkingen

Noch gjin opmerkings

Der binne noch gjin opmerkingen, mar jo kinne de earste wêze

Skriuw in reaksje
Sjoch opmerkingen

Skriuw in reaksje

Jo mailadres wurdt net sichtber foar oare besikers fan dit webstee.
As der in stjerke by in hokje stiet, moatte jo dêr wat ynfiere.*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.