Gedicht: De Fjouwer Jellen

septimber 15, 2018 09:05 Fernijd

Foto: Sander Hoekstra

De Fjouwer Jellen

Yn ’t heal tsjuster seach ik dy stean,
op it brechje oer de Fjouwer Jellen.
Ik line op ’e stamme fan d’ âld ikebeam,
dêr hasto it dien, myn hert foar ivich stellen.

Op bleate fuotten kaamsto foar it moanneskyn,
lakest my bizich oan mei fan dy brune eagen.
Oerdondere wie ik, oerémis en blyn,
betsjoend ûnder dyn wylde leafdesweagen.

Ik liet dy frij, it wie dyn tiid om fierder te gean
wylst ik efterbleau by de âld iik, dy âld ferrotte stobbe.
Oan myn dea ta sil ik dêr yn trystens stean,
my blyn stoarje op it plak dêr’t ’k myn brutsen hert bedobbe.

Sander Hoekstra

septimber 15, 2018 09:05 Fernijd
Skriuw in reaksje

Gjin opmerkingen

Noch gjin opmerkings

Der binne noch gjin opmerkingen, mar jo kinne de earste wêze

Skriuw in reaksje
Sjoch opmerkingen

Skriuw in reaksje

Jo mailadres wurdt net sichtber foar oare besikers fan dit webstee.
As der in stjerke by in hokje stiet, moatte jo dêr wat ynfiere.*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.