Gedicht: tiid

jannewaris 15, 2010 15:45

No mar ris in oare kant fan Klaske Hiemstra.
Dit gedicht wie net goed genôch foar de Skriuwerskalinder fan 2009.
 

as it tiid is, bisto te let
do hast alle tiid, al wit ik net
oftsto gelyk hast. my in byt
myn wachtsjend hier is dochs al wyt

och, wat de tiid ek jout
oan kribels, ûnnocht, argewaasje
it is ek sa dat er hieltyd bout
oan my, oan dy, oan ús relaasje:

do nimst de tiid; ik kin it seuren soms net litte
mar troch dyselde tiid kinn’ do en ik bestean

en troch de tiid kin ik in soad ferjitte
òf ferdraaie: skriuwerslean

no sil ik dy gau in bakje tee ynjitte
want de tiid, dy bliuwt net stean

jannewaris 15, 2010 15:45
Skriuw in reaksje

Gjin opmerkingen

Noch gjin opmerkings

Der binne noch gjin opmerkingen, mar jo kinne de earste wêze

Skriuw in reaksje
Sjoch opmerkingen

Skriuw in reaksje

Jo mailadres wurdt net sichtber foar oare besikers fan dit webstee.
As der in stjerke by in hokje stiet, moatte jo dêr wat ynfiere.*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.